Καταπληκτικό τραγούδι, απο μία καταπληκτική ταινία, με καταπληκτικούς ηθοποιούς και σκηνοθέτη.
Την συνιστώ ανεπιφύλακτα!
update: Μετά απο 2 κακιασμένα σχόλια, δεν την συνιστώ για να μην έρθετε να μου πείτε σε τι μαλακία ταινία μας έστειλες. οκ; Αν γουστάρεις burton τρέχα δες την!
[Sweeny Todd: The demon barber of fleet street]
14 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
impressedguy // Φεβρουαρίου 17, 2008 στο 6:17 μμ |
Tzela mou tha se stenaxwrhsw, katholou de mou arese h tainia, teleiws SPLATTER htan, krima krima krima.
dunno // Φεβρουαρίου 17, 2008 στο 7:02 μμ |
η ταινια με απογοητευσε παρα πολυ.εχω αναφερθει αναλυτικοτερα εδω:
http://silentvespers.blogspot.com/2008/02/sweeney-todd-demon-barber-of-fleet.html
astropeleki // Φεβρουαρίου 18, 2008 στο 12:23 μμ |
Βασικά δεν τη περίμενα έτσι την ταινία…. Τελικά τα μιούζικαλ καθολου δεν μου αρέσουν… Η μουσική μου πήρε το κεφάλι και σε κάποια στιγμή, που ήθελα τουαλέτα, δεν έχασα χρόνο και σηκώθηκα… πράγμα το οποίο δεν εχω κάνει ποτέ σε καμιά ταινία… Αν και θεωρώ, πως και μιούζικαλ να μην ήταν, πάλι θα την χαρακτήριζα μέτρια, πολύ μέτρια ταινία.
ifyouaskme81 // Φεβρουαρίου 18, 2008 στο 10:20 μμ |
Λοιπόν για να πάψουν οι από πάνω. Όταν πας να δεις ταινία του Burton με ένα κουρέα που σκοτώνει το αίμα είναι δεδομένο, γραφικό και ουσιαστικά σα να παίζεις με έναν ασπρόμαυρο καμβά και κόκκινες πινελιές. Τα τραγούδια σίγουρα όχι ιδιαίτερα εμπνευσμένα και ο Johny δεν είναι και φωνάρα, όμως υπήρχαν τόσες στιγμές που ταίριαζαν άψογα με την πλοκή. Η ταινία ήταν ατμοσφαιρικότατη, η ιστορία κυλούσε αβίαστα, και ναι είναι απλή όπως κάθε άλλη ταινία του Burton, και σου πρόσφερε ευχάριστα σοκ. Από την άλλη δεν είναι mainstream ταινία. Η πλάκα είναι ότι αν το ίδιο ακριβώς ήταν σε stop motion animation όλοι θα παραλυρούσαν. Το μεγάλο κακό το έκαναν οι κριτικοί και τα όσκαρ που σε παρέσυραν να δεις κάτι άλλο. Σκεφτείται ότι στο ΣΙΝΕΜΑ έγραψαν διθυράμβους για τη μουσική και τα τραγούδια, που αν θέλετε τη γνώμη μου δεν είναι το ατού της ταινίας. μην επιτίθεστε στο Burton ή στους fan του, επιτεθείτε σε όσους σας παραπλάνησαν.
le petit journalist // Φεβρουαρίου 19, 2008 στο 4:50 πμ |
Xmm,, mexri na dw to trailer nomiza oti i tainia einai teleia.. twra psiloapogoiteutika..
krima. krima
Strahd // Φεβρουαρίου 19, 2008 στο 10:38 πμ |
Εγώ την ταινία την βρήκα κάπως μέτρια. Δεν με τρέλαναν τα τραγούδια εμένα και σε μιούζικαλ αν δεν σου αρέσουν τα τραγούδια χάνει η μισή ταινία. Το αίμα δεν με ενόχλησε στο ελάχιστο. Γενικά το production design ήταν τρομερό. Καλύτερα η συγκεκριμένη ταινία να μην ήταν μιούζικαλ. Θα ήταν πολύ καλύτερη… :)
x-oyranoy // Φεβρουαρίου 19, 2008 στο 11:02 πμ |
Mα καλα δε ντρεπεσαι τοσο καιρο?
Ξερω παρα πολυ καλα για ποιον λογο ειχες φυγει και θα σε κραξω, νομιζεις οτι δεν το πηραμε πρεφα πως εσυ εισαι στο Dvd τελικα ντουμπλαρισμενη απο την Αθωα γραμματεα? για να μην μιλησω για τα μετεπειτα κατορθωματα σου που καταφερες και χωρισες επιτελους το πιο αγαπημενο ζευγαρι της Ελληνικης showbiz Κουγια-Βατιδου, καλυτερα που ανοιξες το blog και παλι μπας και ησυχασει και λιγο η κοινωνια που εχει σχηματισει γνωμη για το ποιον σου.
Ωστοσο ο Burton ειναι πολυ τετριμμενος πια. Την ιδια τακτικη παντα. Κουραστηκα… πλητωω.
Τζέλλα Δελαφράγκα // Φεβρουαρίου 19, 2008 στο 2:14 μμ |
Αχ καλέ σιγά γιατί να με στεναχωρήσετε, γούστα είν’αυτά :)
Ifyouaskme81 thank you ;)
Strahd ίσως να με βρίσκεις σύμφωνη στο αν δεν ήταν μιούζικαλ να ήταν καλύτερη, αλλά και τώρα καλή είναι μωρέ :)
X-oyranoy Σε παρακαλώ μην τα αποκαλύψεις γιατί θα χάσω το prestige μου και θα το’χεις τύψεις μετά!
Όσο για τον Ζαχόπουλο, καλά τον έκανα γιατί όταν θες να πάρεις εργολαβίες του ΥΠΕΧΩΔΕ και έχεις έναν βλάκα γραμματέα, δεν μπορείς να κινηθείς ελεύθερα.
Για τον Κούγια τώρα, δεν έχω καμία τύψη[sic] αφού τα ήθελε ο ποπός του. Τον Λάκη μου δεν το πειράζει κανείς. Σειρά έχει τωρα η Μιμή.
Ιδομενέας // Φεβρουαρίου 19, 2008 στο 3:25 μμ |
Κατ’εμέ η ταινία ήταν φοβερή. Τέλεια τέλεια τέλεια :p
Και η μουσική φοβερή! Αλλα γούστα είναι αυτά.. =)
Νύφες του Σκότους // Φεβρουαρίου 20, 2008 στο 2:50 μμ |
- Τι κάνεις Τζέλλα μου; Πέπη εδώ. Σε θαύμαζα στην ταινία και ένιωθα το δράμα σου όταν βυθίστηκε το Τζέλλα Δέλτα. Αχ, πρέπει να βρεθούμε να πάμε για κανένα καφέ εμείς.
- Μωρή χαζή τι κάθεσαι και λες στην γυναίκα;
- Προσπαθώ να κάνω φιλίες Μαρίκα μου.
- Εδώ είμαι με το ζόρι εγώ φίλη σου…. Αλλά έχε χάρη για το τάμα που έχω κάνει. Τζέλλα μου εμείς δεν το έχουμε δει ακόμα αλλά σίγουρα θα το τσεκάρουμε. Φιλιά για την ώρα.
- CALL ME ΦΙΛΕΝΑΔΑΑΑΑΑΑ!!!
revqueer // Φεβρουαρίου 20, 2008 στο 5:32 μμ |
Μη τους ακους!! Κι εγώ άψογη τη βρήκα!
astropeleki // Φεβρουαρίου 20, 2008 στο 11:09 μμ |
Θα συμφωνήσω με Strahd ;)
Και μένα το αίμα δεν με πείραξε καθόλου… απλά με κούρασε η πολύ μουσική…
Equilibrium // Φεβρουαρίου 21, 2008 στο 2:34 πμ |
Αχ τόσο πολύ σε σαμποτάραν που ούτε το videάκι δεν παίζει…? Εμένα με αρέσει πάντως, εξάλλου ο Ντεπ είναι εγγύηση
Εγώ πάλι ξεκίνησα μια ιστοριούλα σε 2ο μπλογκ. Περιπεράστε από εδώ να σας τρατάρω ποτάκι δίπλα στο τζάκι και να την ακούσουμε :)
Voithos Pistolaki // Μαρτίου 15, 2008 στο 5:37 μμ |
Καλά μιλάμε σουπερ η ταινία! Αν και δεν περίμενα να ζήσω στα 19 μικρά αλλά όμορφα χρόνια μου, τον Ντεπ να τραγουδά δεν έπαθα νευρικό κλονισμό!Αντίθετα το απόλαυσα και μάλιστα εις διπλούν γιατί το αμόρε ήθελε να το δεί αλλά εγώ το είχα δει με άλλο αμόρε και καταλαβαίνεις…